De nu volgende besproken DVD en CD mag niet gemist worden door echte natuur, film en muziekliefhebbers. Zelden of nooit begin ik op deze manier een Meet & Greet bespreking. Net zoals bij de soundtrack van “O Brother, Where Art Thou?” het geval was, waar destijds veel mensen van hun stoel vielen toen deze in 2002 de Grammy Award in de wacht sleepte voor het beste album van het jaar, val ik van mijn barkruk als hetzelfde niet gebeurd bij de CD genaamd Into The Wild. Het waargebeurde verhaal, dat Jon Krakauer schreef over avonturier Christopher McCandless, bevat geweldige landschapbeelden om verslaaft aan te raken. McCandless, gespeeld door Emile Hirsch, heeft ergens april 1992 de neus vol van de samenleving. Op zekere dag schenkt hij al zijn geld aan de armoede bestrijdingsorganisatie Oxfam International, verknipt zijn pinpas, creditcard en identiteitsbewijs om vervolgens al liftend via de Stampede Trail naar Alaska te trekken. Rigoureus Into The Wild dus! Regisseur Sean Penn vroeg Pearl Jam zwaargewicht Eddie Vedder of hij nog gaatje had om de muziek voor deze film te componeren. Dit laatste is op zeer passelijke en met een enorme tact door hem tot uitvoering gebracht. De pakkende nummers lopen naadloos in elkaar over waardoor de muziek, zelfs zonder bijbehorende beelden, je zal dwingen de aanstaande DVD ook de revue te laten passeren. Vedder heeft de emotie die de film losmaakt haarfijn aangevoeld en deze enkel en alleen maar ingepast in de visie van de regisseur. De met folk en Roots overgoten plaat blinkt uit omdat Vedder de pure rock ‘n’ roll basis naar de achtergrond delegeert. Dat laatste word haarfijn onderstreept in de opener Setting Forth. Van het door Gordon Peterson (Indio?) geschreven Hard Sun, krijg ik kippenvel. Het tegenstrijdige maar hunkerende Society, wat dat daarop volgt, zet mij aan het denken. Wat is vrijheid? Dit kunstje heeft Vedder al eens eerder geflikt! Met Nusrat Fateh Ali Khan en later samen met Neil Young maakte Vedder “The Long Road” voor mij onsterfelijk. Daar was ik kennelijk naar opzoek, emotie die het traanbuisje stimuleren. Man wat is dit lang geleden zeg. (Jan Janssen)