In de categorie nieuw blues talent stel ik u voor aan Naughty Jack. Je krijgt soms een album in handen en dan zie je aan de cover wel waar het ongeveer over gaat. Op de cover van Naughty Jack, zie je Jack eenzaam aan een tafeltje met een glas whiskey, turend in de verte in een wat saai café. Zijn gitaar/hoes ligt in zwart gehuld voor het tafeltje. Als je dit plaatje zo samenstelt dan gaan mijn gedachten uit naar “blues”. Als je dan het hoesje verder doorspit dan kom je bij de liedjes een aantal titels tegen. Die deze gedachte zeker versterken. Liedjes als Whiskey Song en Naughty Jack’s blues geeft je wel dat vermoeden. Dan over het album zelf. Muzikaal zijn de gitaar rifjes inderdaad erg bluesy en dit voert ook wel de boventoon. Hij beperkt zich echter niet alleen tot het bluesgedeelte, maar brengt ook meer folk- en rootsachtig werk. Naughty Jack versmelt de bovengenoemde genres met blues en afgeronde popmelodieën. Al met al een heel fijn mengsel. De teksten die Naughty Jack, oftewel Adam Morley (hoe zijn ouders hem noemen), zijn mooie typerende clichés over de simpele dingen in het leven. En wat mij betreft is dat prima. Hij weet het zeer overtuigend te brengen. Met zijn heerlijk sobere stemgeluid is dit in ieder geval een van de meest unieke albums van het jaar 2007. Adam Morley heeft het gepresteerd om in dit album, tijdloze blues te verwerken. Gelukkig is hij niet in de voetsporen van zijn vader en grootvader getreden, die priesters waren. Adam koos voor de leuke maar zeer onzekere muziekwereld. En geeft ons in ieder geval zijn debuutalbum Good Times cadeau. (Jelco Oosterhof)