Het verhaal komt bekend voor. Je ouder zijn bepaald geen huisje boompje, beestjes mensen. Als kind wordt je meegesleurd van stad naar staat. Gevolg, je ontmoet veel mensen, maakt niet echt veel vrienden, leer goed op jezelf te passen en je doet al op jonge leeftijd enorm veel levenservaring op. De uit Australië afkomstige singer-songwriter Marisa Yeaman maakte dit o.a. mee maar ook de in Estevan, Saskatchewan, Canada geboren singer-songwriter Ana Egge werd zo muzikaal gevormd.

Een paar jaar geleden viel Egge al op met haar CD “Out Past The Lights” waarop ook Ron Sexsmith wat harmony vocals verzorgde. Vorig jaar zong ze mee op Nels Andrews’ “Off Track Betting”. Bepaald geen nieuwkomer dus, want haar nieuwe CD “Road To My Love”, is Egge’s zesde. Luisteren we naar de teksten dan mag duidelijk zijn dat deze dame de ogen en oren goed de kost heeft gegeven. Opgedane gebeurtenissen en ervaringen worden uitgeknepen in fijnste details. Muzikaal horen we een mengelmoes aan muziekstijlen. Daaraan zou je kunnen afleiden dat Egge, wat dat betreft en vreemd genoeg, nog zoekende is.

De CD opent veelbelovend met het liedje ‘Storm Comin’. Het thema en de muzikale kaders zouden zo uit een Lucinda Williams dagboek ontfutseld kunnen zijn. Datzelfde geld eigenlijk ook voor ‘Quitting Early’ en ‘The Sea Around You’. Verderop wordt langzaam maar zeker lekker zuiver en loom een brug geslagen naar onvervalste modern soul in de vorm van ‘More Than A Day’. Kan de naam van Dan Penn niet vinden tussen de lange lijst betrokkenen, desalniettemin de feel van die man waait door dat liedje. Prachtige die trompet van Shane Endsley! Tja, en dan is daar die door mij persoonlijk gehate pedal steel. Gelukkig weet ene Rich Hinman daar goed gedoseerd mee om te gaan in het liedje ‘Farmer’s Daughter’. Egge weet mij echter niet in alle dertien track strak te overtuigen. De plaat schiet namelijk, ook na meerdere draaibeurten, steeds aan het einde aan mij voorbij. Te veel is te weinig, denk ik dan.

Samenvattend toch een mooie plaat van die Ana Egge. Aan de ene kant misschien iets teveel liedjes waardoor hij, naar mijn gevoel, aan zeggingskracht verliest. Aan de andere kant zouden Lucinda Williams en Kathleen Edwards fans “Road To My Love” moeiteloos op moeten kunnen snuiven. (Jan Janssen)