De uit Vermont afkomstige singer-songwriter Anais Mitchell leeft in een 200 jaar oude boerderij “totaly cut of from the rest of the country” Ze vertrouwd op vrienden, buren en verbouwd daar haar eigen groenten om de koude winters door te komen. Kortom een plaats waar niets te doen is. Eigen initiatief is dan het grootste vermaak. Het idee om liedjes te schrijven voor haar nieuwe album “Hadestown” is dan ook ontstaan toen ze voor haar allesbrander lag weg te mijmeren. Van “Oh, there’s a pile of wood in your driveway? I’ll help you stack it” sloeg de vlam over naar “Oh, you want to write an opera? Sure, I’ll be Hades!”

Samen met haar partners in crime Ben Matchstick en Michael Chorney legde Mitchell de muzikale fundamenten van wat nu “Hadestown A Folk Opera” heet. Ben al vele malen op vakantie geweest in Griekenland maar veel Griekse mythologie kennis heb ik daarbij nooit opgesnoven. WikiPedia leert mij dat Mitchell het liefdesdrama tussen de mooiste nimf van de Naiaden “Eurydice” en Thracische zanger “Orpheus” als uitgangspunt heeft genomen. Verdere details daarover zal ik u besparen maar het liep allemaal niet goed af. Hoe kom je op zoiets? De winters zijn kennelijk erg lang, saai en eenzaam in Vermont.

Op de CD laat Anias “Eurydice” Michell zich overschaduwen door glansrijke gastrollen van o.a. Justin “Orpheus” Vernon (Bon Iver), Greg “Hades” Brown, Ben Knox Miller (The Low Anthem) in de rol van “Hermes”, en de godin van het dodenrijk “Persephone” in de verschijningsvorm van Ani Difranco. Wie nu denkt dat Michell zich de Griekse mythologie inhoudelijk eigen heeft gemaakt, heeft het mis. De uitvoering en vertellingen van deze opera focussen zich voor een groot deel op het hedendaagse Amerika. 20 in elkaar overlopende tracks kent deze plaat. Sommige gezongen dan weer onderbroken door instrumentale hoogstandjes die keer op keer weer iets moois inluiden. De veelvoud aan muziekstijlen moet je aandurven voordat je overweegt deze plaat aan te schaffen. De ritmiek en de drive laveren namelijk van hyper moderne ragtime, old time jazz, oer blues en Caribische salsa. Tja, en als dit alles dan ook nog gebracht wordt door “real people” met “real instruments” dan snapt u al dat ik dit conceptalbum warm kan aanbevelen.

Een paar tracks die bij de eerste luisterbeurt bij mij al bleven hangen. Wedding Song, Way Down Hadestown, When the Chips Are Down, Wait For Me, Why We Build the Wall en Doubt Comes In bezorgen mij nog steeds kippenvel. Attentie Peter Gabriel, Mike Oldfield en Roger Waters fans deze muzikale opera zou jullie ook wel eens aan kunnen spreken. (Jan Janssen)