The Whipsaws dragen hun tweede album, ‘60 Watt Avenue’, op aan Neil Young and Crazy Horse. We weten dan meteen waar dit bandje uit Alaska de mosterd vandaan haalt, al volgen ze misschien nog meer de sporen van Drive By Truckers, Uncle Tupelo en hun nazaten Son Volt en (vroege) Wilco. In dertien songs hebben The Whipsaws deze invloeden op aantrekkelijke wijze verwerkt in twaalf eigen songs, plus – hoe kan het anders – de Neil Young/ Buffolo Springfield cover ‘Mr. Soul’. Het logische resultaat is dus een combinatie van melodieuze semi – elektrische roots rock en gespierde southern rock, bolstaand van pakkende intro’s, tempovariaties, melodische wendingen en de onvaste stem (van het prettigste soort) van de belangrijkste componist en zanger Evan Phillips. Samen met gitarist Benolki zorgt hij ook voor het dubbelloopse (slide) gitaarwerk, daarbij gesteund door de rotsvaste ritmesectie met Ivan Molesky op bas en James Dommek jr. op drums. Voor de muzikale finesses zijn orgel, piano, harmonica, fiddle en steelgitaar hier en daar toegevoegd en levert Tim Easton op het slotnummer ook nog enige support op de dobro. De beeldende teksten handelen onder anderen over de gedesillusioneerde rock ‘n’ roller, keerzijdes van de liefde en natuurlijk de dolende ziel die zijn heil zoekt op de Highways. Het constante kwaliteitsniveau van de plaat biedt in het cynische ‘War’ en ook in het buitengewoon sfeervolle, akoestische ‘Lonesome Joe’ een paar fraaie uitschieters. Voor originaliteit scoort ‘60 Watt Avenue’ misschien laag, voor diversiteit en prachtige uitvoering van de songs heel hoog. Een typisch album voor lange autotochten, bijvoorbeeld van Anchorage, Alaska naar Austin, Texas. (Huub Thomassen)