The preserves is een project van Tony Tengs en Albert McDonnell in de hoofdstad van Alaska, Juneau. Het begon in 1993 met een optreden op het Alaska Folk Festival in hun woonstad en sinds dat jaar zorgt Tengs voor in ieder geval drie nieuwe songs voor dat festival, uit te voeren door ‘The Preserves Festival Band’ met een wisselende samenstelling die tot tien musici kan oplopen. Op de foto in het digipack oogt het gezelschap uitermate vrolijk in redelijk extravagante kleding. Behalve Tengs en McDonnell zijn er meer dan 23 anderen actief op de door laatstgenoemde in Juneau opgenomen eerste CD van het gezelschap. Kenmerkend voor de sound van The Preserves zijn de (fraaie en soulvolle) stem van zangeres Roslyn Brown (lead vocals op 8 van de 13 tracks) en de trombone van Mike Bucy (op 5 songs). Verder horen we naast bas (Albert) en akoestische gitaar (Tony) de piano of keyboards van George Wallace (9 nrs) en de drums van Andy Engstrom (8 nrs). Incidentele bijdragen zijn er op banjo, fluit, orgel, sax, harmonica, djembe, fiddle, mandoline, percussie (o.m. hand drum) en er is een flink aantal achtergrondvocalisten (voornamelijk vrouwen). De nummers op de CD zijn geschreven tussen 1993 en 2006 door Tengs, die hulp krijgt van McDonnell (9 songs) en soms ook anderen. Een echt luisterfeest, deze CD, met hele aparte nummers en bijzondere teksten. Neem bijvoorbeeld de opener, ‘Stone soup’, een soulnummer met uiteraard Roslyn in een bevallige hoofdrol: ‘Take a little pebble and then put it in a pot. And you add a quart of water and you cook it till it’s hot. We’re making stone soup, soup from a pebble, soup that comes when you’re adding lots of drums in a pot made of metal’. Dus is het een recept voor de muziek van The Preserves! Behalve aardig wat soul herkennen we blues, jazz, folk, singer-songwriterwerk en een toefje rock in het totale recept. En ook wat vaudeville, zoals in het titelnummer, waar een vette vraagteken wordt gezet bij de ‘beschaving’ van het eigen land, de USA: ‘How excellent and civilized are we, no longer just from sea to shining sea. Our Kingdom spans the World continually, how excellent and civilized are we. How fabulous and modernized are we. We know this ‘cause we heard it on TV. Our bombs are smarter than the other’s be. How fabulous and modernized are we. Uncle Sam is our big brother. To the world, he is a mutha’. But you know, before this ends they’ll be crying ‘Uncle!’ once again’. Heel aparte CD, leuke variatie door al die verschillende instrumenten die op één of soms twee nummers meespelen. Ga eens luisteren op internet. Makes you feel happy again! (Fred Schmale)