Juni 2010

The Wiyos, Broken Land Bell  (Independent)

The Wiyo’s is een viermanscollectief uit Brooklyn, actief sinds 2002 en inmiddels aan hun vierde CD toe. Alle liedjes op deze vrolijke ‘Broken Land Bell’ zijn van de hand van drie van de vier Wiyo’s, te weten Michael Farkas (vocals, harmonicas, sound effects, mbira (Afrikaans instrument, betaande uit een houten plank met daarop trapsgewijs geplaatste metalen toetsen), mouth trumpet, goed voor 4 liedjes), Parrish Ellis (vocals, guitars, guitar-banjo, banjo-ukulele, 5 songs) en Teddy Weber (vocals, (steel) guitars, alto horn, mouth trumpet, 3 songs). Bassist (plus vocals, victrola, tape delay, soundscape manupilation) Joseph Dejarnette is behalve muzikaal uitvoerend verantwoordelijk voor de opname en het mixen. Het valt wellicht uit het instrumentarium af te leiden: dit toffe viertal maakt een mix van vaudeville, old-timey Music, string band Music, (country) blues, country, swamp Music, western swing en jug-band music. Overigens zijn er twee gasten in een zestal nummers actief: Adam Matta (human beat-box/vocal percussion en mouth trumpet) en Sxip Shirey (whistling, megaphone, sundries (=letterlijk: extra’s)). Het geheel is zeer aanstekelijk!  De heren kunnen ook aansprekende songs pennen, zoals het vaudevillesque western swing nummer ‘Dontchaletmecatchya’,  het calypso-achtige ‘All aboard’, het in zydeco gedoopte ‘Angeline’ (de openingszinnen zijn in het Frans), een tweede western swing nummer ‘Green bottle #6’ (geen fiddles, wel een sublieme mondharmonica, banjo en een ‘vijftiger jaren steel guitar’), het nummer in trein-tempo ‘Drum’, het in ‘Hank Williams stijl’ (steel guitar!) gebrachte ‘Uncork the whiskey’ en de prachtige afsluitende wals ‘Valentina’. Vooral het gebruik van de harmonica’s en verschillende verschijningsvormen van de steel guitar geven Broken Land Bell een gevarieerd muzikaal landschap mee, waardoor je bij elke song weer wordt verrast. En je wordt er echt vrolijk van! The Wiyo’s lijken me beslist ook een groep die live harten sneller doet kloppen. Als ze ooit (weer) in de buurt zijn is een gang naar een van hun concerten – op basis van de muziek op deze CD - een aanrader. En de CD is uiteraard ook een aanrader, zeker voor de universele liefhebber van Amerikaanse roots-muziek die zich wil laten verrassen (Fred Schmale)

06-15
Next
Up
Previous