Dao Strom kwam in Vietnam ter wereld als dochter van literatuur schrijvende ouders, in de tijd dat de burgeroorlog nog volop woedde. Toen haar vader politiek gevangen zat, vluchtte haar moeder met haar naar Amerika, waar ze opgroeide in Californië. Pas nadat ze – in het voetspoor van haar ouders – twee romans had geschreven, begon ze met liedjesschrijven, zingen en spelen op de akoestische gitaar.

In 2005 debuteerde ze met het mij onbekende album ‘Send me Home’ en vrij recent verscheen opvolger – onder de veelzeggende naam – ‘Everything That Blooms Wrecks Me’. Een curieuze plaattitel die als vlag de muzikale lading uitstekend dekt: sferische zelfbeschouwende, donkere folksongs die nogal vreemd, eentonig en neerslachtig overkomen.  Pas na herhaaldelijk draaien neemt mijn weerzin wat af en ontstaat er iets van gevoelsmatige betrokkenheid op haar persoonlijke geschiedenis, die uiteraard allesbehalve vrolijk is. Daarbij helpt haar ietwat iele, serene stemgeluid en de sobere albumproductie van Darwin Smith, naar mijn gevoel, ook niet echt voor de nodige hartverwarming.

Aan het album werkten veel muzikanten mee (onder wie verrassend genoeg furiegitarist Billy Brent Malkus – ex  Nathan Hamilton – die nu nagenoeg een sterk ingehouden rol vervult) op drums, bas, dobro, toetsen, accordeon, mandoline en viool. De optelsom van een dergelijk ‘warme’ muzikale bezetting, zou een gloeiend mooi plaatje hebben moeten opleveren.
(Huub Thomassen)