Ondanks de vele lovende kritieken over Eilen Jewell’s “Letters From Sinners & Strangers” (2007) bleef ik met een soort haat liefde gevoel kampen. Nee dan onze eigen Huub over Letters From Sinners & Strangers “Het is een niet te missen dijk van een plaat, van een geweldige aanwinst in het Americana gebeuren.” Nog net geen ruzie in ons café! Laten we er maar om lachen want ik ben om.
 
Met “Sea Of Tears”, Jewell’s derde album overtuigd ze mij weldegelijk. Deze luie, tegen het nonchalante aan, muziek roept keihard bloedmooie jeugdherinneringen op. Het was feest bij ons thuis in de keuken met Johnny Kidd’s “Shakin’All Over’ of Loretta Lynn's ‘The Darkest Day’ kan ik u vertellen. Was geloof ik pas amper tien! Nee, deze plaat ligt mij gewoon beter hoewel ik toch flink moest doorbijten. De invloeden van glitter rock ’n roll en rockabilly uit de jaren zestig liggen mij waarschijnlijk beter. Deze ‘House of The Rising Sun’ muziek, maar dan met meer finesse en vooral met meer sfeer uitgevoerd, klitten. Er is geen kruit tegen gewassen als “Sea Of Tears” je eenmaal te pakken heeft. Hoor, hoor toch eens! Jewell zingt ingetogen en klinkt muzikaal erg fraai eigentijds. Er wordt uitvoerig getafeld met Bessie Smith en Billie Holiday terwijl een Gillian Welch, Toni Price en Lucinda Williams moeiteloos aanschuiven. Gezellig! Waarom moeilijk doen als het makkelijk kan, lijkt het motto. Was getekend Eilen Jewell. (Jan Janssen)