Gina Villalobos stond drie jaar geleden op het Roots @ Roepaen festival. Het Real Roots Cafe vloog haar exclusief vanuit Spanje over en pikte haar op van vliegveld in Weeze in Duitsland. Het kleine meisje was boos op vliegtuigmaatschappij Ryan Air omdat ze een belachelijke bedrag moest bijbetalen voor het overgewicht van haar bagage. Om een lang verhaal kort te maken, we hebben Gina Villalobos zien ontploffen. Dat laatste hoor je, op haar vierde CD “Days On Their Side”, er overigens absoluut niet aan af.

De opvolger “Beg From Me” (2003), “Rock N Roll Pony” (2004), “Miles Away” (2006) klinkt op s’en zachts gezegd berustend maar vooral ook gelaten. Villalobos borduurt vrolijk voort in het alternatieve Americana genre waar ook haar grote voorbeelden als Lucinda Williams en Rickie Lee Jones goed gedijen. Ze weet waar ze goed in is en dat doet ze dan ook. Ondanks het feit dat “Days On Their Side” geen akoestische nummers bevat blijft ze geloven in haar eigen productionele visie. Samen met Erik Colvin klutsende ze voor deze gelegenheid twaalf prettig in het gehoor liggende liedjes in elkaar. ‘Sun In My Eyes’, het daarop volgende ‘String It Out’ en ‘Falling Away’ blijven op de een of ander manier langer hangen dan de rest. Voor ‘Take A Beating’, ‘Pictures Of Pictures’ en ‘Second Chance’ heb ik even de tijd genomen. Deze meid van de tijd blijkt dan ineens een goudeerlijke tekstdichteres te zijn. De woorden straat poëzie wil ik dan niet in mond nemen maar jongens en meisjes het zit er niet ver vanaf.

Gina Villalbos is een blijvertje. Had al een donkerbruin vermoeden toen ik voor het eerst haar KXLW Los Angeles Radio live demo (2004) in handen kreeg. “Days On Their Side” is echter weer een stap op de ladder van grote roem. Mijn voordeel van de twijfel heeft ze in ieder geval, nu die van u nog? (Jan Janssen)