Herinner mij het nog goed, het schaamrood viel, een jaar of zeven geleden, af te lezen van mijn gezicht toen ik erachter kwam dat de naam The Big Picture niet een bandnaam betrof maar de naam van het debuutalbum van de uit Rotterdam afkomstige Rotterdam poprock formatie Wyatt. Krat bier verloren en toch een leuke dag gehad, maar dat terzijde. Aan deze band, of ze nog bestaan weet ik eigenlijk niet, is onlosmakelijk de naam van singer-songwriter Dennis Kolen verbonden. Uit ingewijde bronnen weet ik dat deze knaap in die tijd elke dag een lied schreef. Dat resulteerde uiteindelijk in twee solo albums The Jinx en het vorig jaar verschenen The Wild Oats. Heb geen idee hoe die twee album geklonken hebben maar heb mij de laatste tijd aardig verknokt aan Kolen’s nieuwe aanstaande derde solo release Hard Road / Muddy Track. Uit de titel alleen al maak ik op dat Kolen zich meer is gaan richten op wat hij zingt als hoe hij het lied vorm geeft. Beide is natuurlijk belangrijk maar als liefhebber van het singer-songwriter genre wil je kunnen voelen waar het over gaat. Dat laatste lukt hem bij mij aardig. De opener Sad Brittle Movie en ballad Scotland Road herinneren mij aan jeugdliefdes die mij overigens dumpten. Man wat kan je dan eenzaam zijn, terwijl je verlangen zo mega groot zijn. Duidelijk diepere achtergronden hoor ik in het tintelende Hey California. Dit soort verborgen details blinken ook uit in nummers als Once In A blue Moon en kampvuurliedjes Elementary en Macabre Disneyland. Cat Stevens kwaliteit, echt ik meen het! Hard Road / Muddy Track is mooi blaadjes van de boom album met typische en fascineerde herfst klankkleuren waar ik zelfs vrolijk van wordt.
(Jan Janssen)