Is dit blues, is dit folk? Vragen die me wel eens gesteld worden als ik Chris Smither draai. Tja, dat laat ik graag aan de vragensteller over. Voor mij is zijn muziek wellicht beide, maar dan wel in akoestische eenvoud én schoonheid!

Het uitstekende fingerpickin’ bluesgetinte gitaarspel en de zo kenmerkende wat vermoeide rasperige stem van Smither zijn ook op deze cd weer volop aanwezig. Ook het van hem bekende begeleidende voetgetik bij zijn liveoptredens is af en toe hoorbaar.

In drie dagen werd dit album opgenomen, producer David ‘Goody’ Goodrich zorgt op verschillende gitaren voor prima versierend spel en drummer Zak Trojano levert ingenieus percussiewerk. And that’s all! En… dat is mooi!

Acht nieuwe eigen composities telt ’Time Stands Still’ plus covers van Dylan’s ’It takes a lot to laugh, it takes a train to cry’, ’Miner’s Blues’ van “white countrybluesman” Frank Hutchison en, verrassend, ’Madame Geneva’s’ van Mark Knopfler. Nummers als ’Surprise, Surprise’ en bovengenoemd ’Miner’s Blues’ bevatten wonderschone gitaarsolo’s. Met deze opmerking doe ik eigenlijk de overige tracks tekort, de gehele cd door is het gitaarwerk van indrukwekkend niveau.

Het is genieten geblazen van eenvoud, waarbij alle elementen samensmelten om je vele draaibeurten achtereen te laten… genieten! (Benny Mulder)