In 2002 lanceerde Zane Records de nu vanuit New York opererende Soul Blues pionier Ellis Hooks. Hoewel Hooks de albums Undeniable en het daarop volgende Up Your Mind uit 2003 intensief toerde in Nederland gingen deze loep zuivere CD’s, met o.a. Free en Bad Company drummer Simon Kirke in de gelederen, voor een groot deel aan het Nederlandse volk voorbij. De in 1974 in Bayminett, Alabama geboren singer-songwriter Hooks bracht daarna nog de CD’s The Hand Of God (Amerikaanse titel Uncomplicated), uit in 2004, en het twee jaar geleden bejubelde Godson of Soul. In die tijd was het, voor echte muziekliefhebber, moeilijk de muzikale levensloop van Hooks erop na te slaan. Het Real Roots Café organiseerde naar aanleiding daarvan een uitgebreid interview met hem. Hooks, geboren in een gezin van zestien kinderen, gaf zich voor een keer echt bloot. In dit artikel zullen we een paar statements van dat interview verwerken.

Met de release van zijn nieuwe geluidsdrager Another Saturday Morning, op het Evidence Music label, geeft Hooks opnieuw zijn visitekaartje af. Producer en multi-instrumentalist Jon Tiven weet ook deze keer weer de muzikale landschappen, waarin Sam Cooke, Otis Redding, Eddie Hinton en Paul Rogers goed gedijen, samen te smeden tot een eigentijds Ellis Hooks geluid. De anekdote van Hooks daarover.

“I got hook up with John Tiven by a friend of mine who use to come to my show on the weekend. I would let her sing after I take a break. She met Tiven at a gentleman club. She was taking him a tape, when she asks me to come with her. So I did. I thought that we just going to drop the tape off, and leave, she wanted to sing live for him, it became her mistake. He stops her right in the middle of her song and ask me, what do I do, I said I sing, then sing for me he said, the rest is history.

Net als zijn vorige albums, waarin hij zich liet bijstaan door prominenten mensen als o.a. Simon Kirke (Free) Bobby Womack, Steve Cropper, Duane Jarvis en Dan Penn, horen we ook weer op Another Saturday Morning een aantal belangrijke coryfeeën. We horen maarliefst zeven verschillende drummers die zo te horen ieder hun eigen inbreng hebben in de voornamelijk soul gedreven liedjes van Hooks. Zo horen we achter de drumkit natuurlijk weer Simon Kirke, Craig Krampf (Melissa Etheridge), Chester Thompson (Frank Zappa, Genesis), Greg Morrow (Chris Knight), Billy Block (The Coal Porters, Frank Black), Matt Reale (The Manchurians) en Todd Snare, die op nagenoeg op alle eerder verschenen albums van Hooks al achter de drumkit acteerde. Om het rijtje indrukwekkende musici dan maar te complementeren treffen we op piano Mark Sorrells (Little Milton) en op mondharmonica Mason Casey (Wilson Pickett, Don Covay) aan. Opvallend is ook de intensieve deelname van Sally Tiven op bas en backing vocals.

Another Saturday Morning bevat maarliefst zestien zinderende tracks, als we de bones track If I Give You My Heart For Christmas meerekenen. De soul blues zit Ellis Hooks in het bloed.

“I remember hearing Otis and Pickett around my house at an early age; my older brothers would listen to them all the time, down in Alabama. When I first heard soul like that I knew that I would love to sing like that.”

Verwacht dus geen baanbrekende muziek van de hand van Ellis Hooks. Hij heeft het genre eigen gemaakt en als virtuoos heeft hij het multiculturele geluid verfijnt. Dat moet u al eens eerder gelezen hebben op deze site. Uitschieters heeft de nieuwe Ellis Hooke eigenlijk niet. Toch wil ik u attenderen op een paar persoonlijke favorieten. Het passievolle Your River, de soulblues kraker Don’t Come Running Back To Me of het naar Bad Company en Free lonkende I’ve Had It. Techno roots in Rain On The Wood of het hartverscheurende Do I Ever Cross Your Heart het zijn allemaal dijken van liederen. Hierdoor blijft Another Saturday Morning boeien van begin tot eind.

Ellis Hooks maakt, wat mij betreft, de beste Rhythm & Soulblues plaat van het jaar tot nu toe. Deze CD zou in feite een voorbeeld moeten zijn voor de huidige Idol of So You Wanna Be A PopStar generatie. Hooks zou Hooks niet zijn dat hij ze alvast waarschuwt.

“I played in a few small bars here in New York City, that was after I got off the streets, and I wrote a lot of music about what was going on around me and what was happing to me. They have a show called American Idols to. I never watch it, I guess it can be good for young people with big dreams, just hope that they realize that it take a lot of work and a lot of living what you are going to be singing about.”

Loud and clear Ellis Hooks got it. (Jan Janssen)