Vier albums maakte de uit Texas afkomstige countryrocker Owen Temple tot dusver. “Two Thousand Miles” uit 2007 werd door onze Huub besproken. Huub had het bij het rechte eind toen hij opschreef dat deze fraaie CD, door het massale aanbod, niet meer dan een voetnoot in het Nederlandse Americana circuit zou zijn. Wees eens eerlijk, heeft u Owen Temple al in Nederland zien optreden?

Al luisterend naar zijn nieuwe CD “Dollars And Dimes” lijkt het er, in eerste opzicht, niet op dat Temple diezelfde dans nu ineens gaat ontspringen. Toch maakt Temple weer een vermakelijke plaat. Dit keer werd hij geproduceerd door Gabriel Rhodes. Tja, en als je dan bevriend bent met een Gordy Quist (Band Of Heathens) of een Adam Carroll dan kan het haast geen slechte plaat zijn, toch? Zonder ook maar een moment echt te overtuigen bezingt Owen Temple zijn thema’s. Zijn mooie kalme stem is daar misschien ook wel mede debet aan. Dat is ook weer positief te uit te leggen want de liedjes op “Dollars And Dimes” manen je wel tot een zekere innerlijke rust. Ken de beste man niet persoonlijk of zo, maar zo te horen is hij doordacht, hartelijk, eerlijk, en vooral heel netjes. Zo voelt het en zo is het volgens mij ook bedoeld. “Dollars And Dimes” bewandeld mij net iets te veel de gebaande paden en mist echte scherpe. Na vier releases zou je wat anders mogen verwachten. (Jan Janssen)