Brock Zeman’s muziek heb ik leren kennen op een verjaardagspartijtje ergens in het noorden van ons land. Zonder dat ik het in de gaten had zat ik met één oor gekluisterd te luisteren naar zijn debuutalbum Cold Winter Comes (2002) en met het andere oor probeerde ik, tegen beter weten in, de gezellige gesprekken te volgen. Een pursang muziekliefhebber weide mij verder helemaal in, in de wereld van deze uit Ontario, Canada afkomstige singer-songwriter. De beste kerel is pas zesentwintig jaar en heeft maarliefst vier solo albums op zijn naam staan. Zijn tweede CD Songs From The Mud zag in 2005 het daglicht. In datzelfde jaar kwam ook de ongetitelde CD Brock Zeman & The Dirty Hands uit. Naar verluid zou deze CD een meesterlijke kruisbestuiving geweest moeten zijn tussen zijn droomdebuut en de opvolger daarvan. Vorig jaar lag ineens de vierde CD Welcome Home Ivy Jane voor het inkoppen. Maar naar wat ik begrijp is deze CD, net als Zeman’s overige albums trouwens, voor een groot deel aan Nederland voorbij gevlogen. Dat gegeven en het feit dat wij ons stevig moeten schamen neem ik deze maand, bij hoge uitzondering, twee van Brock Zeman’s meest recente albums met u door.

Tijdens een Canadese tour besloot Zeman om zijn tijd te doden. Samen met multi-instrumentalist Dan “Baritone” Walsh (Fred Eaglesmith’s, The Flying Squirrels en Romi Mayes), trokken ze zich voor een aantal dagen terug in diens huis in het kustplaatsje Port Dover. Nadat ze een fles Jim Beam eigen gemaakt hadden namen ze meer dan twintig semi-akoestische liedjes op. Dertien stuks daarvan staan nu op de recent verschenen CD The Bourbon Sessions. Walsh takvol backing vocals, Dobro en Slide gitaar werk past precies bij Zeman’s muziekfantasieën. Met uitzondering van The Cuckoo Song, dat ze samen schreven, schreef Zeman alle liedjes op dit album. Ook leveren Joel Williams (backing vocals en gitaar) en Leeanne Wesseling (vocals) een niet onbelangrijke bijdragen aan dit zeer creatief klinkende album. De liedjes hebben een stevige bluegrass country blues kick die absoluut niet voorspelbaar klinken. Dat is dan ook meteen de kracht van deze CD. Naked Laid-back en toch georkestreerd. Vreemde gewaarwording en ook nu weer erg luisterbaar onder verschillende condities.
(Jan Janssen)