Op Brock Zeman’s Welcome Home Ivy Jane, wat als tweede voorligt, wordt hij vakkundig bijgestaan door een paar echte rasmuzikanten. Zijn band The Dirty Hands bestaat uit co-producer Keith Glass (Prairie Oyster) op gitaar, mandoline, mondharmonika, Peter Newsom op bass, Peter Bigras en Allistar Dennett achter de drumkit, Steve Smith op dobro en pedal steel), Dennis Keldi drukt op de toetsen organ en Mark Bailey op trompet. De muzikale Roots Alt Country ambiance op dit album is veerkrachtig strak gemixt door Steve Foley (The Replacements). Zeman’s geknepen stem heeft, als hij echt aan het vertellend zingen slaat, veel weg van Hayes Carll en Slaid Cleaves. Als hij echter doorhaalt pikt hij moeiteloos aan bij mensen als Steve Earle of een Chris Knight. Geen zwakke momenten te ontdekken. Van de opener Better Half tot en met het met trompet geschal Buena Vista Social Club aandoende Chanelle blijft Zeman onder de huid kruipen. Wat mij opvalt is dat het niet uitmaakt waar je Zeman’s muziek beluister. In de auto, trein, terwijl ik hardloop of wanneer ik aan het werk ben, Zeman’s muziek trekt je aandacht en wandelde niet zomaar aan mij voorbij. Dat laatste was, zoals u nu weet, mij al eerder opgevallen trouwens.
 
Zeman heeft iets aparts en ik kan nog niet thuisbrengen wat het precies is. Is het de uitgesproken zeggingskracht van zijn liedjes? Of is het toch het enorme talent dat hier excelleert? U zegt het maar. (Jan Janssen)