In deze Border Affairs geef ik een terugblik op de periode dat ik – met veel plezier - voor Country Gazette geschreven heb; tevens een soort afscheid met vele tips voor de muziekliefhebber met (een brede) smaak.

Het was in 1989 dat ik met een tiental liefhebbers een georganiseerde muziekreis maakte door de Zuidelijke Staten van Amerika. De eerste avond was meteen raak. In het kleine bluescafe Blind Willie’s (Atlanta) speelden twee legenden uit de blueswereld, die ik nog nooit aan het werk had gezien, namelijk zanger/gitarist Homesick James en de toen 82 jarige pianist Sunnyland Slim (maakte faam in de band van Muddy Waters). In de tachtiger jaren had ik zo’n beetje elke Amerikaanse bluesmuzikant die de oversteek had gemaakt, op het Nederlandse concertpodium zien spelen. Deze bluesmuzikanten werden veelal door mij op de gevoelige plaat vastgelegd. Eerst in zwart/wit (was eigenlijk het mooiste!); later in kleur.

De eerste avond in Amerika was dus meteen een succesnummer! Ik voelde mij in het paradijs, ondanks de ‘jetlag’. De muziekreis, die onder leiding stond van Ton Hoeneveld bracht ons onder meer naar Nashville, Memphis, Clarksdale, Montgomery, New Orleans, Austin, San Antonio en Laredo.

Op de weg terug naar Atlanta deden wij nog een beroemd cajun-festival aan namelijk het jaarlijkse Festival de Musique Acadienne in La Fayette (Louisiana). Het was een enorme ervaring om die opzwepende dansmuziek te zien en dat vooral in combinatie met die geweldig dansende meute (in enorme stofwolken). Wij maakten kennis met de muziek van Bruce Daigrepont, Filé, Dewey Balfa, Steve Riley (toen nog een jong knaapje) en de weergaloze cajunrocker Wayne Toupes. De muziekstad Austin maakte de meeste indruk. Onze reisleider was een grote kenner van deze levendige muziek-scene. Wij gingen vooral naar de bluestent Antone’s (toen nog gelegen aan de Guadalupe Street) en gingen uit ons dak bij concerten van Angela Strehli, Lou Ann Barton, Barbara Lynn en Albert Collins. Wij waren allemaal verliefd op de blonde bassist Sarah Brown (tegenwoordig aardig gezet) van de Antone’s Houseband. Doug Sahm kwamen wij ook tegen en wij moesten de groeten doen aan Jan Donkers en Wim Bloemendaal!

In The Continental Club waren wij op een vrijdag bij de wekelijkse happy hour-show van Erbie Bowser & TD Bell and the Bluesspecialists. Tijdens dit concert maakte ik kennis met de grootste fans van deze bluesband, namelijk Dutch en Eunice Koontz Jr. Twee jaar later kwam ik dit bejaarde echtpaar weer tegen en zij nodigden mij uit om bij hen in West-Austin te komen slapen. Ik sliep namelijk in het toen zwaar bevuilde Austin Motel (gelegen tegenover The Continental Club), dat vergeven was met dealers, pooiers, dames van lichte zeden en ander gespuis. Het huis van de familie Koontz werd mijn jaarlijkse ‘stekkie’.

Ik wilde de geweldige ervaringen van mijn eerste muziekreis graag delen met anderen. Ik schreef een artikeltje over de blues-artiesten, die ik tijdens deze trip had gezien. Het blues-magazine Block had er wel trek in en mijn eerste publicatie was een feit!

Het volgende jaar (1990) maakte ik met twee anderen ongeveer dezelfde reis in het Zuiden van Amerika. Hoogtepunt was wederom het bezoek aan muziekstad Austin en het Festival de Musique Acadienne in La Fayette. Na deze trip nam ik met een zekere Hans van Dam uit Boskoop contact op met de vraag of hij misschien interesse had in mijn opgetekende reisimpressies. In maart 1991 verschenen mijn eerste artikelen in Country Gazette. In “Een avondje Austin” probeerde ik de lezer duidelijk te maken wat een geweldige muziekstad dit wel niet was. Dit korte ‘stukkie’ bevatte tevens een melige liefdesverklaring aan die mooie Tish Hinojosa. Voorts schreef ik een uitgebreide impressie over het eerder genoemde cajun-festival in LaFayette. Meneer van Dam was dermate onder de indruk dat hij mij in een volgende CG typeerde als ‘deskundige’ op dit gebied. Het kan hard gaan!

In 1992 deed ik mijn eerste interview met Hugh Moffatt. Dat vond plaats in ’t Zwaantje te Lichtenvoorde, dat toen het concertpodium was van de Stichting Stone Valley Roots Music. Van Moffatt leerde ik dat je alles simpel moest houden onder het motto ‘less is more’. In 1993 had ik onder meer interviews met Townes van Zandt (in zeer goede doen!) en de nachtegaal uit Austin Tish Hinojosa. De geboorte van de rubriek “Border Affairs” was een jaar later een feit. De bedoeling van deze rubriek was om aandacht te besteden aan muziekstijlen die in CG op dat moment niet veel aandacht kregen. Het accent kwam te liggen op de muziek uit Texas. Ik raakte steeds meer thuis in de veelzijdige muziekscene; met Austin als basis.

In 1994 maakte ik mijn eerste verslag van het geweldige Singer-Songwritersfestival te Frütigen (Zwitserland) met artiesten als Marcia Ball, Calvin Russell, Tim O’Brien, Heather Myles, Rosie Flores, Katy Moffatt en Joe Ely. Ik zou er nog een paar jaar naar toe gaan totdat het Festival wegens geldproblemen ophield te bestaan. Het was een goed georganiseerd festival, zeer publieksvriendelijk en altijd grote namen op het affiche.

Ook in 1994 bezocht ik voor de eerste keer het South By SouthWest-festival (SXSW) in Austin. Johnny Cash was de grote ster van deze editie! Dit vierdaagse muziek-festival zou ik voortaan elk jaar aandoen.

Onderwijl nam het aantal interviews toe met onder meer de nieuwe ster uit Austin Jimmy LaFave, de toen in vergetelheid geraakte grootheden Billy Joe Shaver en Ray Wylie Hubbard, Ben Harper, Santiago Jimenez Jr., Iris DeMent, Kathleen Edwards, Eliza Gilkyson, Johnny Bush, Don Walser, Willis Alan Ramsey en Hank Thompson (laatste vier nooit uitgewerkt).

Trouwe lezers van Border Affairs weten inmiddels dat ik een echte concertganger ben. Live-muziek is voor mij een soort levenselixer. Het liefst in een kleine kroeg, zoals de Hall in The Wall en The Continental Club in Austin of de QBus in Leiden, maar een grotere, intieme zaal als die van bijvoorbeeld Paradiso is natuurlijk ook niet verkeerd. Een stadion-concert of een concert in bijvoorbeeld de Heineken Hall heb ik nog nooit meegemaakt. Wel heb ik verslag gedaan van grote festivals als North Sea Jazz Festival, Folkwoods en het Dranouter Folk-festival. Dan zoek ik vaak de kleinere zalen. Echter wil je soulzanger James Brown zien dan ontkom je er niet aan om met zijn duizenden in een hangar te staan. Nee, die mensenmassa is niets voor mij. Vreemd genoeg ga ik wel naar Austin als het daar het drukst is. Deze stad is tijdens SXSW een grote mierenhoop. Maar het feit dat je in 4 dagen ongeveer 10000 acts kunt bekijken, waarvan er altijd een paar op je wensenlijst staan, geeft blijkbaar bij mij de doorslag.

Het karakter van Border Affairs veranderde met de tijd. De laatste jaren stond deze kolom vooral in het teken van live-muziek (mede door de komst van festivals als Take Root, Crossing Border en Blue Highways), onbekende muzikanten die volgens mij een zetje nodig hadden, pioniers uit de Austin-scene, die het leven lieten en muziekboeken-tips. Doordat ik zoveel live-muziek zie, wordt ik met de dag kritischer. Een artiest voor de eerste keer zien heeft vaak een extra lading. Het valt mij op dat ik soms minder enthousiast ben dan anderen. Dat komt vaak omdat ik zo’n act ergens anders in supervorm heb gezien. Het gevaar van ‘ouwe zeur’ ligt dan ook heel dichtbij. Toch heb ik in mijn verslaggeving geprobeerd zo objectief mogelijk te schrijven en liefst met een positieve uitstraling. Bij het recenseren van albums ging ik veelal uit van mijn persoonlijke voorkeur. CD’s, waarmee ik emotioneel niets had, bleven op een enkele na onbelicht. Ik vind het namelijk ongepast om een artiest de grond in te schrijven, terwijl een ander er wellicht een hoop vreugde aan beleefd. Zo is het ook ongepast om de huidige ‘country’ uit Nashville af te doen met een typering als: ‘plastic’. Ach, het is af en toe best leuk (maar oh zo goedkoop) om een sneer uit te delen naar de muziekindustrie uit “The Music Row”, maar ik deed het met mate in het besef dat een hoop lezers van CG deze muziek wel waarderen.

De grootste zeperd die ik als interviewer meemaakte, was met mijn grote held wijlen Doug Sahm. Dit gesprek vond plaats in een hotel, te Utrecht. Doug had het naar zijn ‘zin’, want tijdens het gesprek was hij de nagels van zijn tenen aan het knippen! Toen ik thuis kwam bleek dat de cassetterecorder niet had gelopen en dat uitgerekend bij Doug Sahm; voor mij de grootste muzikant uit Texas! (aller tijden)

Ik kan het bijna niet beseffen dat ik al 18 jaar voor CG schrijf. Ach, ik deed het altijd met groot plezier. Bij elke deadline echter moest Hans van Dam achter mijn vodden zitten. Die zorg heeft hij binnenkort niet meer! Het zit er dus bijna op. Er liggen in mijn bureaulade nog meer dan 50 interviews op tape, die ooit uitgewerkt moeten worden. Wellicht doe ik daar nog iets mee. De toekomst zal het leren. Met het schrijven over muziek zal ik waarschijnlijk niet stoppen.

Als toetje treft u hieronder een aantal tips/bronnen, die u van dienst kunnen zijn.

Clubcircuit in Austin

Het was dus in 1989 dat ik voor het eerst in Austin vertoefde. Bluesrocker Stevie Ray Vaughn was net een week voor mijn komst overleden en Austin was nog in diepe rouw om het verlies van haar muzikale held. In Austin was van alles te beleven: Blues in de club Antone’s (toen nog gelegen aan Guadalope), Folk in het oorspronkelijke Threadgill’s, waar Janis Joplin nog dienstertje was geweest, Texas-rock in The Continental Club, country en western swing in The Broken Spoke, outlaw-troubadours in The Saxon Pub en singersongwriters in Chicago House. Het was de tijd van de onnavolgbare Tex Thomas & The Danglin’ Wranglers in Hut’s, de bijna 90 jarige bluespianist Grey Ghost speelde nog in The Continental Club, folkzangeres Sarah Lee Campbell hield haar Bummer Nights in La Zona Rosa, de rock-weirdo Rocky Ericson was nog actief. Mijn grote held werd uiteindelijk Doug Sahm, die alle muziekstijlen in zich verenigde. Een alleskunner en ware ambassadeur van de Texaanse muziek.

Halverwege de jaren ’90 ontwikkelde zich een levendige countryscene in Austin. Je had er natuurlijk al Alvin Crow and The Pleasant Valley Boys, die geregeld in de dance hall The Broken Spoke optrad. Asleep At The Wheel was Austin al ontgroeid. Al die outlaw-troubadours uit de zeventiger jaren als Stephen Fromholtz, Rusty Weir, Ray Wylie Hubbard en Wilie Nelson waren ook nog steeds actief. Ted Roddy and The Talltops was een leuke act met rockabily, honky tonk en Texas Rock.

Traditionele country kreeg een facelift dankzij Willie Nelson en Don Walser, die na zijn pensionering zich helemaal in de muziek stortte. In Jovita’s en Babe’s gaf Walser zijn wekelijkse gigs. Inmiddels is Don er helaas niet meer. Nieuwe acts als Wayne Hancock (de Hank Williams van Austin), Dale Watson, Kelly Willis, The Bad Livers, Reckless Kelly, Hotclub Of Cowtown, Cornell Hurd Band, The Hollisters en The Deraillers maakten furore in The Continental Club en The Broken Spoke. Er ontwikkelde zich een alternatieve countryscene, die vrij uniek was (is). Mensen gekleed in 50’er jaren vintage kledij gingen elk weekend heerlijk dansen op die swingende countrymuziek. Ted Roddy met zijn nieuwe groep The Tearjoint Troubadours gaf elke maandag in Ego’s een heerlijk concert met honky tonk, rockabily en blues. De actieve alternatieve countryscene had ook een grote aantrekkingskracht voor acts als Big Sandy and His Fly Rite Boys, Rosie Flores, James Intveld en Dave Alvin, die regelmatig in Austin concerten gaven en niet te vergeten onze eigen Hillbilly Boogie Men en Anita Langereis.

De stad Austin is in vergelijking met de jaren 1989 flink veranderd. De stad heeft nog altijd een vriendelijke, on-Amerikaanse uitstraling. Het karakter van deze unieke stad heeft iets weg van het frivole van Amsterdam. Echter, de verzakelijking heeft ook deze stad niet onaangeroerd gelaten. De computer-industrie trok een hoop yuppies aan met als gevolg dat de grondprijzen flink zijn gestegen. Vele clubs (zoals Liberty Lunch) moesten verdwijnen ten koste van foeilelijke kantoorflats. De beroemde 6th Street is verworden tot een ‘kermis’ met karaoke-bars en andere ongein. Voor de (echte) muziek moet je niet meer in deze straat zijn. Hieronder volgt een willekeurig overzicht van clubs, die veel live-muziek bieden.

• Antone’s is een van de populairste clubs van Austin. Oorspronkelijk de bluestent van Clifford Antone. Nu hebben zij een brede programmering
• Artz Rib Hause biedt naast heerlijke spare ribs ook akoestische live muziek zoals de wekelijkse maandagavond met Sarah Elizabeth Campbell
• Broken Spoke is de dancehall van Austin met veel traditionele country. Verplichte kost
• Cactus Cafe is het singersongwriterspaleis van Austin. Gelegen op het terrein van de universiteit. Goede plek voor luisterconcerten. Een van mijn lievelingsplekjes.
• Donn’s Depot grappige tent waar Christine Albert regelmatig optreedt
  Ego’s leuke tent vlakbij Continental club. Veel locale acts.
• Elephant Room de plek voor de liefhebbers van jazz
  Emo’s een van de oudere clubs met veel herrie-muziek. Soort Punk/Trash-tempel
• Evangeline Cafe vrij nieuwe club met heerlijk cajun-voedsel en akoestische muziek
• Flipnotics Coffeespace populaire hippieachtige koffiebar bij studenten De wekelijkse gig van fiddler/gitarist Eric Hokkanen is verplichte kost.
• Ginny’s Little Longhorn Saloon wellicht de leukste tent van Austin met countrymuziek. Beroemd geworden door Dale Watson. Verplichte kost!
• Guero’s Taco Bar populaire Mexicaanse eettent met regelmatig muziek in de naastgelegen tuin.
• Hole In The Wall een van de leukste bars van Austin. De plek om nieuwe groepjes te ontdekken. Legendarische tent die je gezien moet hebben
• Jovita’s sympathieke Mexicaanse eettent met veelal gratis muziek. Ooit de plek waar Don Walser elke week speelde Bezoek zeker waard Goede muziekprogrammering
• La Zona Rosa was vroeger een leuke hippietent. Tegenwoordig is de programmering niet de mijne.
• Maria’s Taco Xpress is een Mexicaanse eettent met een hippieachtige uitstraling Mexicaanse eettent De wekelijkse vrijdagavond-show van zangeres LeeAnn Atherton is verplichte kost
• Momo’s vrij brede programmering. Veel lokale singersongwriters
  Ruta Maya grappige hippie-achtige ontmoetingsplek/koffiehuis voor studenten - met brede programmering
• Sam’s Town Point de ‘enige” club in Austin waar je nog ongegeneerd kan roken omdat het net buiten de Austin City Limits ligt. Ramsay Midwood houdt er zijn wekelijkse gig.
• Saxon Pub donkere kroeg met veel zoekende alleenstaanden. Een van de oudste clubs met veel outlaw-muziek en goede happy hour-shows
• Scoot Inn leuke oude kroeg aan de oostzijde van Austin. Calvin Russell speelde er geregeld.
• Stubb’s grote buitenplaats voor grote acts Beetje te zakelijke sfeer
  The Continental Club een van de leukste clubs van Austin. Goede happy hour shows De wekelijkse zondag-gig van Heybale (met gitaarkolos Redd Volkaert) is een aanrader. Deze legendarische club moet je gezien hebben
• Threadgill’s Old No. 1 legendarisch restaurant waar Janis Joplin ooit dienstertje was
• Threadgill’s World HQ is de vernieuwde Threadgill’s. Legendarische eettent met veel akoestische muziek/singer-songwriters
• Victory Grill legendarische bluestent aan de oost-zijde van Austin
  In de gratis Austin Chronicle, die elke week verschijnt, treft u een overzicht van de activiteiten in Austin.
  (zie ook website www.austinchronicle.com).

Clubs en dancehalls in de buurt van Austin

• Anderson Fair is een historische club in Houston voor singersongwriters
  Anhalt Hall is de mooiste dancehall die ik tot dusverre gezien heb. Dit historisch monument ligt ten noorden van San Antonio, een zijstraat van Highway 46
• Arkey Blue’s Silver Dollar Saloon is een van de leukste bars in Texas. De club van country-muzikant Arkey Blue is in Bandera. Moet je gezien hebben als je in de buurt bent.
• Billy Bob’s Texas: De grootste honky tonk van de wereld(?) in Fort Worth. Kermisachtige tent met vaak countrymuziek
• Cabaret Dancehall is een prachtige dancehall in het cowboystadje Bandera. Helaas valt de muziekprogrammering de laatste tijd nogal tegen.
• Casbeer’s is een club in San Antonio met een geweldige programmering. Ik ben er zelf nog nooit geweest
• Cheatham Street Warehouse is een sfeervolle historische club in San Marcos. Leuke club om eens naar toe te gaan.
• Clear Springs Café is een prachtige oude dancehall, die nu fungeert als restaurant. Je kan er heerlijk eten! In de buurt van New Braunfels
• (The Old) Coupland Dancehall is een mooie dancehall in de buurt van Austin. Helaas is er weinig (soms in het weekend) aan muziek te beleven
• Cypress Creek Cafe is een leuke muziekclub in Wimberley. Meestal alleen in het weekend iets te beleven
• Gruene Hall is een van de oudste dancehalls van Texas. Een plek waar je geweest moet zijn. Goede muziekprogrammering
• Luckenbach Dancehall is een kleine oude dancehall. Alleen muziek in het weekend. Bezoek zeker waard.
• McGonigel’s Mucky Duck is een club in Houston voor singersongwriters
• The Backyard is een grote club (5000 bezoekers). In de winter gesloten. Veel grote acts treden op deze buitenplaats op. 20 minuten rijden van Austin
• The Oaks is een nieuwe club in Manor met een geweldige programmering Veel traditionele country. 25 minuten rijden van Austin. Zeer aan te bevelen.
• Triple Crown is een kleine club in San Marcos met een goede programmering.

Een aardig inzicht van wat er zoal te doen is in het midden van Texas is de website www.centraltexascountry.com

Interessante Muziekboeken

• “The Handbook of Texas Music” is een moeilijk te vinden, vrij recent uitgebrachte encyclopedie over de muziek van Texas. In 2003 verschenen bij Texas State Historical Association ISBN 0-87611-194-0
• “Texas Rhythm Texas Rhyme”: a Pictural History Of Texas Music is een makkelijk lezend standaardwerkje over de muziekgeschiedenis van Texas. Het is geschreven door Larry Willoughby en uitgegeven door Tonkawa Free Press (ISBN 0-89015-802-9)
• “Prairie Nights To Neon Lights” – The Story Of Country Music In West Texas is een liefdevol geschreven boek over de ontwikkeling van de country in dit gebied. De auteurs zijn Joe Carr & Alan Munde. Uitgever: Texas Tech University Press – ISBN 1-800-832-4020
• “Lone Star Swing” is een interessant essay over de ontwikkeling van de Texas Swing. Geschreven door Duncan McLean en gepubliceerd door W.W.Norton & Company ISBN 0-393-31756-0
• “The Improbable Rise Of Redneck Rock”, klassiek werk over de opkomst van de tegenbeweging in de country met artiesten als Willie Nelson, Kinky Friedman, Willis Alan Ramsey en Jerry Jeff Walker. Geschreven door Jan Reid en voor het eerst uitgebracht in 1977 door Da Capo Press ISBN 0-306-80065-9
• “All Over The Map: True Heroes of Texas Music” is een interessante verzameling verhalen over de pioniers van de Texaanse muziek. Geschreven door Michael Corcoran, die als journalist voor een Austinse krant veel over muziek heeft geschreven. Uitgebracht door University of Texas Press ISBN 0-292-70976-5
• “25 Years Of American Music-Austin City Limits” is een leuk kijkboek over deze beroemde TV-serie met liveconcerten. Geschreven door John T Davis met foto’s van Scott Newton. Uitgegeven door Billboard Books ISBN 0-8230-8303-9
• “Dissonant Identities- The Rock’n’Roll Scene in Austin, Texas” is een interessant essay over de ontwikkeling van de rijke muziekscene in Austin. Geschreven door Barry Shank. Uitgegeven door Wesleyan University Press ISBN 0-8195-6276-9
• “A Passion For Polka: Old-Time Ethnic Music in America” is een lezenswaardig boek over deze muzieksoort. Geschreven door Victor Greene. Uitgeven door University of California Press
  ISBN 0-520-07584-6
• “The Texas-Mexican Conjunto: History Of A Working-class Music” geeft een goed beeld van de ontwikkeling van Tex-Mex muziek. Geschreven door Manuel Peña. Uitgegeven door University Of Texas Press
  ISBN 0-292-78080-0
• “Meeting the Blues: The Rise of The…Texas Sound” is een niet zo diepgravend, maar wel lezenswaardig boek over de ontwikkeling van de Blues in Texas (met mooie foto’s). Geschreven door Alan Govenar. Uitgegeven door Taylor Publishing Company ISBN 0-87833-623-0
• “South to Louisiana: The Music Of The Cajun Bayous” is het klassieke werk over de muziek van Louisiana. Geschreven door John Broven. Uitgegeven door Pelican Publishing Company ISBN 0-88289-608-3
• “Cajun Music: A Reflection Of A People Volume 1” is een standaardwerk over de Cajun-muziek. Dit schitterende, met veel liefde geschreven boek van Ann Allen Savoy is een ‘must’. Waar blijft Volume 2? Uitgegeven door Bluebird Press,Inc. ISBN 0-930169-01-8
• “Music USA: The Rough Guide – a coast-to-coast tour of American Music: The Artists, The Venues, The Stories, and the essential recordings” is het boek met vele tips dat je mee moet nemen als je een grote muziekreis door Amerika maakt. Geschreven door Richie Unterberger. Gepubliceerd door Rough Guides ISBN 1-85828-421-X
• “Modern Twang-An Alternative Country Music Guide & Directory” is een handboek uit 1999 over Americana-muziek. Wellicht inmiddels door de tijd een beetje achterhaald, maar het boek zit boordevol informatie over bands, muziekindustrie, clubs etc. Geschreven door David Goodman en uitgegeven door Dowling Press Nashville ISBN 1-891847-03-1
• “Music from The Heart – The Fifty-Year Chronicle Of His Life In Music” is een interessante biografie van Rod Kennedy, de oprichter van het Kerrville Folk Festival met misschien iets te veel uitstapjes naar zijn andere hobby: de autosport. Vooral voor liefhebbers van Texaanse troubadours/Amerikaanse folk interessant. Het lijvige boek is door Rod Kennedy zelf geschreven en uitgegeven door Eakin Press, Austin Texas ISBN 1-57168-230-9

Websites over Rootsmuziek en Americana

• Alt Country.nl: Nederlandse site met Rootsmuziek/Americana
• Americana Pagina: Nederlandse startpagina voor Americana
• Americana UK: Engelse site voor Americana
• Ctrl Alt Country: Belgische site voor Americana
• Folkforum: Nederlandse site voor folk en wereldmuziek
• Hanx: Nederlandse site voor Rootsmuziek/Americana
• KindaMuzik: Breed georiënteerde muzieksite
• MazzMuzikaS: gratis e-zine met rootsmuziek
• Real Roots Cafe: Nederlandse site voor rootsmuziek
• Rootstime: Belgische site voor rootsmuziek

Dit overzicht is verre van volledig, maar dit zijn de websites, waarvan ikzelf het meeste gebruik maak.

Informatieve muziekmagazines

• 3rd Coast Music: eigengereid roots-magazine van John Conquest met veel country
• Block: het Nederlandse bluesmagazine
• Dirty Linen: Amerikaans magazine voor folk en wereldmuziek
• Harp: Amerikaans magazine voor rootsmuziek
• Heaven: Nederlands magazine; breed georiënteerd met veel rootsmuziek
• NEWfolkSOUNDS: het Nederlandse folkmagazine
• No Depression: hét Amerikaans magazine voor rootsmuziek
• offBeat: Amerikaans magazine voor muziek uit Louisiana
• Strictly Country: Nederlands magazine voor bluegrass-liefhebbers
• Texas Music: Amerikaans magazine gericht op de muziek van Texas

Tot zover een overzicht van de bronnen, waaruit ik de afgelopen jaren heb geput.

This Border Affairs is dedicated to late Dutch and Eunice Koontz Jr.

Paul Jonker

© 1996 J.T.M. Janssen - ALL RIGHTS RESERVED, Last update: Oct 26, 2008